czyli najczęściej zadawane pytania o Cisco z odpowiedziami po polsku
Łukasz Bromirski
<lukasz@bromirski.net>
(koordynator)
v0.99(4)
30/01/2006 23:53:21
FAQ, jak sama nazwa wskazuje, to zbiór najczęściej zadawanych pytań, wraz z odpowiedziami na nie. Naszą ambicją jest zebrać w tym jednym dokumencie maksimum użytecznych i przydatnych informacji, nie tylko dla profesjonalistów, ale również dla ludzi, którzy sprzęt Cisco widzą pierwszy raz w życiu.
Jak to przyjęło się w dokumentach tego rodzaju - możesz się z nami skontaktować. Na co dzień pracujemy jednak zawodowo i zwykle po prostu nie mamy czasu na odpowiadanie na pytania. Nie zdziw się zatem, jeśli na pytanie dotyczące Cisco, sieci (albo co gorsza, takie, na które odpowiedź znajduje się w tym FAQ) czy innego tematu nie dostaniesz odpowiedzi, skierujemy Cię do google.com albo odpowiedź będzie niezbyt przyjemna.
Dokument ten rozpowszechniany jest w nadziei, że będzie użyteczny, ale BEZ ŻADNEJ GWARANCJI; nawet bez implikowanej gwarancji RĘKOJMI lub PRZYDATNOŚCI DO KONKRETNEGO ZASTOSOWANIA.
Krótko i po ludzku mówiąc, zebrane tu informacje wcale nie muszą być prawdziwe. Jeśli w wyniku ich zastosowania np. Twoja firma straci miliony złotych - to nie była nasza wina. Bardzo nam przykro - staraliśmy się podać pewne informacje w dobrej wierze. Zastanów się zatem wielokrotnie zanim postanowisz coś kupić, włączyć lub (s|prze)konfigurować!.
Materiał zawarty w tym FAQ może być dystrybuowany tylko na zasadach określonych w Open Publication License, v1.0 lub późniejszej (ostatnia wersja jest obecnie dostępna pod adresem http://www.opencontent.org/openpub/).
Znaków towarowych firm, w szczególności firmy Cisco Systems, użyto tylko w celu identyfikacji produktów.
Namawiamy do darmowego kopiowania i dystrybuowania (sprzedawania lub rozdawania) tego dokumentu w dowolnym formacie. Wymagamy jednak, by poprawki i/lub komentarze przekazywać bezpośrednio na adres listy pocztowej, lub na adres koordynatora projektu - Łukasza Bromirskiego.
Oryginał tego dokumentu w najnowszej wersji znajduje się pod adresem: http://lukasz.bromirski.net/docs/cisco/cisco_faq.html.
Koordynator tego FAQ pracuje nad uruchomieniem publicznie dostępnego serwera CVS.
Koordynator tego FAQ pracuje nad uruchomieniem publicznie dostępnego serwera CVS.
Najlepiej zacząć od polskich stron:
Następnie udać się oczywiście na największą stronę główną:
Powinieneś zgłosić się do firmy, która wykonuje projekty w oparciu o sprzęt Cisco. Najprościej będzie zadzwonić na numer linii konsultacyjnej Cisco Polska (0 801 340 755). Konsultant, w zależności od wielkości projektu, zaproponuje pomoc inżynierów Cisco Polska, sam przedstawi pomysł na budowę sieci i listę sprzętu, lub skieruje Cię do firm, które zajmują się profesjonalnymi usługami.
Aby skontaktować się z Cisco TAC (Technical Assistance Center) skorzystaj z listy dostępnej pod adresem: http://www.cisco.com/warp/public/687/Directory/DirTAC.shtml.
Generalnie, europejski Cisco TAC dostępny jest pod numerem telefonu +32 2 704-58-69 (niestety, trzeba posługiwać się językiem angielskim)lub mailem tac@cisco.com.
Pamiętaj jednak, że:
Aby skorzystać z tej pomocy, musisz posiadać wykupiony kontrakt serwisowy - SmartNET lub SmartSpares.
Musisz znać rodzaj sprzętu, o którym z Cisco TAC chciałbyś porozmawiać, jego numer seryjny i jeśli to możliwe - posiadać jak najdokładniejsze informacje o nim (zwykle na początku rozmowy inżynier TAC poprosi o zrzucenie do pliku wyniku działania polecenia `show tech-support', więc warto od razu mieć go pod ręką).
Inżynierowie Cisco TAC z reguły nie pomagają w konfiguracji połączenia Internetowego, list kontroli dostępu czy nie zaprojektują Ci odpowiednio sieci. Postaraj się wykonać jak najdokładniejszy troubleshooting zanim poprosisz o pomoc.
Najszybszą i darmową (zwykle) pomoc znaleźć można na listach usenetowych:
pl.comp.networking - polska, dotycząca nie tylko sprzętu Cisco
comp.dcom.sys.cisco - w języku angielskim, dotycząca tylko sprzętu Cisco
fido7.ru.cisco - w języku rosyjskim, dotycząca tylko sprzętu Cisco
Trochę bardziej zaawansowane zagadnienia pojawiają się na listach, na które trzeba się zapisać. Są to:
http://www.prenumerata.pl/wwsympa.fcgi/info/isp-tech - skupia wielu ludzi, którzy znają Cisco i inny sprzęt od podszewki
https://puck.nether.net/mailman/listinfo/cisco-nsp - prowadzona w języku angielskim, dla ISP
http://forum.cisco.com/eforum/servlet/NetProf?page=main - fora dyskusyjne Cisco oraz archiwa sesji pytań i odpowiedzi
Dla zwykłych użytkowników, Cisco udostępnia bardzo okrojony zestaw oprogramowania, osiągalny pod adresem http://www.cisco.com/public/sw-center/.
Aby móc używać stale najnowszego oprogramowania, powinieneś do swojego urządzenia wykupić kontrakt SmartNET. Jeśli pozyskałeś urządzenie "szarym kanałem", jak nazywa się sprzęt nie sprzedany oficjalnie w Polsce tylko sprowadzony, będziesz miał problem z uzyskaniem legalnie nowszego/poprawionego oprogramowania. Dla sprzętu sprowadzanego i pozyskiwanego w ten sposób Cisco w Polsce nie prowadzi żadnego wsparcia projektowego/wdrożeniowego.
Pamiętaj również, że licencja Cisco uniemożliwia dzielenie się oprogramowaniem ze znajomymi, ani odsprzedaż urządzeń z zainstalowanym oprogramowaniem.
Tak, wystarczy że użytkownik końcowy urządzenia zarejestruje się na stronie o adresie https://www.cisco.com/pcgi-bin/Software/Crypto/crypto_main.pl?prod_refer=pix3des. Kod aktywacyjny umożliwiający szyfrowanie 3DES i AES (od PIX OS 6.3) otrzyma e-mailem.
Open Sourceowa grupa COSI (Cisco Centric Open Source Initiative) prowadzi projekt, w ramach którego zbiera najciekawsze narzędzia do wszelakiego sprzętu Cisco. Z ideą działania grupy i z narzędziami stworzonymi przez jej członków, możesz zapoznać się pod adresem http://cosi-nms.sourceforge.net/.
Na początek zapoznaj się z CCO, czyli Cisco Connection Online. Jest to sekcja strony http://www.cisco.com/univercd/home/home.htm, będąca naprawdę kopalnią wiedzy - zarówno o danych fabrycznych produktów, jak i konfiguracji poszczególnych zagadnień czy zaleceniach Cisco.
Drugim, bardzo bogatym i obszernym miejscem, są prezentacje z corocznych spotkań oranizowanych przez Cisco, nazywanych Networkers. Poniżej lista lokacji, z których ściągnąć można w formacie PDF prezentacje z poszczególnych lat:
2002: http://www.cisco.com/networkers/nw02/post/presentations.html
2003 USA: http://www.cisco.com/networkers/nw03/post/presos.html
2003 Johannesburg: http://www.networkersafrica.com/nw03/POST_EVENT/PRESENTATIONS/Breakout_sessions/default.asp
2004 Brisbane: https://www.conveneit.com/secure/cisco_networkers/client/default.asp?pg=4
2004 Nowy Orlean: http://www.cisco.com/go/networkersonline2004
I na koniec - wiele odpowiedzi i często spotykanych konfiguracji, znaleźć można posługując się (jak zwykle, gdy masz wątpliwości) wyszukiwarką google.
Niestety, polskie wydawnictwa poskąpiły dobrych książek o Cisco. Z wartych kupienia i dostępnych w języku polskim wymienić należy:
"Routery Cisco. Czarna księga", ISBN: 83-7197-286-5, wydawnictwo Helion (http://helion.pl/ksiazki/rcisbb.htm)
"Routery Cisco w praktyce", ISBN: 83-7197-214-8, wydawnictwo Helion (http://helion.pl/ksiazki/rcisco.htm)
"Cisco. Receptury", ISBN: 83-7361-330-7, wydawnictwo Helion (http://helion.pl/ksiazki/cisrec.htm)
Zdecydowanie nie polecam tłumaczeń książek Cisco Press wydawnictwa Mikom. Aby zorientować się w jakości wydawanych przez nich książek, wystarczy skorzystać z przeglądarki Google. Dodatkowo, koordynator tego FAQ (Łukasz Bromirski) miał osobistą nieprzyjemność współpracować z tym wydawnictwem przy tłumaczeniu dwóch książek.
Generalnie, z wydawnictw zagranicznych, warto zainteresować się firmowym wydawnictwem Cisco Press), oraz książkiami wydawnictw Syngress i Sybex. Bardzo dobre są również książki wydawane w wydawnictwie O'Reilly (ale to chyba akurat oczywiste).
Jeśli zajmujesz się sieciami, warto w swojej biblioteczce posiadać minimum:
Pozostałe rekomendacje ściśle związane są ze specjalizacją, którą się zajmujesz - książek o sieciach jest mnóstwo.
Najwygodniej jest wykonać obraz drugiej płyty (np. programem CloneCD czy Nero), następnie zainstalować jeden z wielu programów umożliwiających wirtualizację napędów CD/DVD - polecam Virtual Deamon i wskazać mu ten plik jako wirtualny napęd CD. Pozostanie jedynie zmienić literkę, przypisaną w konfiguracji programu wyświetlającego dokumentację. W domyślnej instalacji, plik ten znajduje się w katalogu c:\cisco i nazywa search.ini. Należy otworzyć go za pomocą ulubionego edytora tekstowego, znaleźć ciąg znaków SourceDrive i po znaku równa się wpisać literę wirtualnego napędu.
W mojej instalacji, oryginalny plik miał taki wpis:
SourceDrive=E:
Ponieważ mój wirtualny dysk CD zainstalował się pod literą F:, zmieniłem ten wpis na:
SourceDrive=F:
Teraz wystarczy uruchomić plik autorun.exe z wirtualnego napędu, by uruchomić DocumentationCD bez potrzeby posiadania płytki w napędzie.
Jeśli możesz uruchomić lokalny serwer Apache, nie ma z tym żadnego problemu. Pozostaje tylko przekonać przeglądarki, żeby odpakowały sobie "w locie" zawartość serwowanych stron. Do pliku konfiguracyjnego Apache dodaj:
Alias /cisco/ /gdzie_zamontowałeś_cd/ <Directory /gdzie_zamontowałeś_cd> Options Indexes AllowOverride None order deny,allow deny from all allow from localhost </Directory> <Location /cisco/cc/> AddEncoding x-gzip htm pdf </Location>
Teraz uruchom przeglądarkę i wpisz adres: http://localhost/cisco/home/home.htm.
Na CCO, w sekcji Cisco IOS: - dokumentacja od 11.3, 12.0, 12.1, 12.2 i 12.3.
Dla Cisco IOS 11.3: http://www.cisco.com/en/US/products/sw/iosswrel/ps1826/prod_command_reference_list.html
Dla Cisco IOS 12.0: http://www.cisco.com/en/US/products/sw/iosswrel/ps1828/prod_command_reference_list.html
Dla Cisco IOS 12.1: http://www.cisco.com/en/US/products/sw/iosswrel/ps1831/prod_command_reference_list.html
Dla Cisco IOS 12.2: http://www.cisco.com/en/US/products/sw/iosswrel/ps1835/prod_command_reference_list.html
Dla Cisco IOS 12.3: http://www.cisco.com/en/US/products/sw/iosswrel/ps5187/prod_command_reference_list.html
Cisco Systems podzieliło swoją ścieżkę certyfikacji na trzy poziomy:
Associate
Professional
Expert
Dodatkowo istnieje niezależna grupa certyfikatów opisująca konkretne specjalności (Cisco Qualified Specialist, CQS).
Aby otrzymać tytuł CCNA, czyli Cisco Certified Network Associate musisz posiadać ogólną wiedzę o sieciach, oraz podstawową o sprzęcie Cisco. Dostępny jest również tytuł CCDA, Cisco Certified Design Associate, bardziej ukierunkowany na projektowanie sieci w oparciu o sprzęt Cisco.
Aby uzyskać tytuł CCNA, możesz albo zdać jeden egzamin 640-801, albo rozłożyć sobie testy na dwa egzaminy: 640-821 i 640-811. Aby uzyskać tytuł CCDA, musisz zdać egzamin 640-861.
CCNA i CCDA są ważne przez trzy lata. Aby się recertyfikować należy zdać aktualny egzamin CCNA/CCDA lub zdobyć stopień Professional.
Dostępne są cztery tytuły na tym poziomie, w zależności od specjalizacji:
CCNP, czyli Cisco Certified Network Professional
Musisz posiadać ważny certyfikat CCNA, oraz posiadać dokładną wiedzę o budowie sieci typu dial-up, działaniu i konfiguracji protokołów routingu, metodyce rozwiązywania problemów oraz dużych sieciach LAN.
Wymagane egzaminy (zdawane w dowolnej kolejności): 642-801 BSCI, 642-811 BCMSN, 642-821 BCRAN i 642-831 CIT lub zamiast egzaminów 642-801 i 642-811 zdać jeden egzamin 642-891 Composite i pozostałe dwa.
CCNP jest ważny przez trzy lata. Aby się recertyfikować, należy zdać aktualny egzamin Composite.
CCDP, czyli Cisco Certified Design Professional
Podobnie jak CCDA skupiaja się na projektowaniu sieci. CCDP wymaga ważnego certyfikatu CCDA.
Wymagane egzaminy (zdawane w dowolnej kolejności): 642-801 BSCI, 642-811 BCMSN, 642-871 ARCH, lub 642-891 Composite i 642-871 ARCH.
CCDP jest ważny przez trzy lata. Aby się recertyfikować, należy zdać aktualny egzamin Composite.
CCIP, czyli Cisco Certified Internetwork Professional
Certyfikat dla pracowników dostawców Internetowych, wymaga posiadania ważnego certyfikatu CCNA.
Wymagane egzaminy (zdawane w dowolnej kolejności): 642-801 BSCI, 642-641 QoS, 642-661 BGP i 640-910 MPLS, lub 642-801 BSCI, 642-641 QoS i 642-691 BGP+MPLS.
CCIP jest ważny przez trzy lata.
CCSP, czyli Cisco Certified Security Professional
Certyfikat obejmujący specjalizację w zabezpieczaniu sieci i dbaniu o ich bezpieczeństwo, a także w budowie i utrzymaniu sieci VPN. Wymaga posiadania certyfikatu CCNA lub CCIP.
Wymagane egzaminy (zdawane w dowolnej kolejności): 642-501 SECUR, 642-521 CSPFA, 642-531 CSIDS i 642-511 CSVPN, i 642-541 CSI.
CCSP jest ważny przez trzy lata.
Dostępne są cztery tytuły na tym poziomie, w zależności od specjalizacji:
CCIE R&S, czyli Cisco Certified Internetwork Expert, Routing & Switching
Elitarny certyfikat, zaświadczający o doskonałej wiedzy w dziedzinie budowy i utrzymania sieci każdej wielkości.
Wymaga zdania egzaminu 350-001, składającego się z dwóch części: pisemnego oraz w laboratorium. Bez zdania egzaminu pisemnego, nie możesz zdawać egzaminu w laboratorium.
CCIE jest ważny przez dwa lata. Aby się recertyfikować, należy zdać jeden z egzaminów pisemnych - w swojej specjalizacji lub innej.
CCIE Service Provider, czyli Cisco Certified Internetwork Expert, Service Provider
Elitarny certyfikat, zaświadczający o doskonałej wiedzy w dziedzinie budowy i utrzymania sieci, ze szczególnym naciskiem na sieci budowane przez i dla dostawców usług.
W zależności od pod-specjalizacji, CCIE SP zdaje jeden egzamin pisemny i jeden w laboratorium. Podobnie jak w przypadku CCIE R&S, porażka na etapie egzaminu pisemnego uniemożliwia zdawanie egzaminu praktycznego. Dostępne podspecjalizacje to: 350-020 Optical, 350-021 Cable, 350-022 DSL, 350-023 WAN Switching, 350-024 IP Telephony, 350-025 Dial, 351-026 Content Networking. Egzamin pisemny zawiera w połowie tematy z CCIE R&S, a w połowie z tematyki w której kandydat ma się specjalizować.
CCIE jest ważny przez dwa lata. Aby się recertyfikować, należy zdać jeden z egzaminów pisemnych - w swojej specjalizacji lub innej.
CCIE Security, czyli Cisco Certified Internetwork Expert, Security
Elitarny certyfikat, zaświadczający o doskonałej wiedzy w dziedzinie budowy i utrzymania sieci, ze szczególnym naciskiem na szeroko rozumiane bezpieczeństwo.
Wymaga zdania egzaminu 350-018, składającego się z dwóch części: pisemnego oraz w laboratorium. Bez zdania egzaminu pisemnego, nie możesz zdawać egzaminu w laboratorium.
CCIE jest ważny przez dwa lata. Aby się recertyfikować, należy zdać jeden z egzaminów pisemnych - w swojej specjalizacji lub innej.
CCIE Voice, czyli Cisco Certified Internetwork Expert, Voice
Elitarny certyfikat, zaświadczający o doskonałej wiedzy w dziedzinie budowy i utrzymania sieci, ze szczególnym naciskiem na przenoszenie głosu.
Wymaga zdania egzaminu 350-030, składającego się z dwóch części: pisemnego oraz w laboratorium. Bez zdania egzaminu pisemnego, nie możesz zdawać egzaminu w laboratorium.
CCIE jest ważny przez dwa lata. Aby się recertyfikować, należy zdać jeden z egzaminów pisemnych - w swojej specjalizacji lub innej.
Na tej stronie: http://www.cisco.com/go/certifications znajduje się spis wszystkich aktualnych egzaminów. Wystarczy wybrać jeden z nich i kliknąc na jego oznaczeniu, by otrzymać podstawowe informacje: czas trwania, orientacyjną liczbę pytań, listę zagadnień które mogą pojawić się na egzaminie oraz zalecenia dotyczące nauki przed egzaminem.
Dodatkowo, dla egzaminów CCIE dostępna jest osobna strona: http://www.cisco.com/go/ccie.
Przede wszystkim, Cisco przez swoich autoryzowanych partnerów organizuje kursy przygotowujące do konkretnego egzaminu i/lub specjalizacji.
Po drugie, wydawnictwo CiscoPress ma specjalną sekcję wydawnictw poświęconych certfyikacji: http://www.ciscopress.com/catalog/index.asp?st={E65E5189-F2F8-40AE-A827-D766D4879FDC}.
Po trzecie, wiele firm oferuje swoje materiały, mające przygotować Cię do zdania wybranego egzaminu. Najpopularniejszą firmą jest Boson (http://www.boson.com/), która oprócz samych materiałów, oferuje również różnego rodzaju narzędzia.
Nie, pod rygorem utraty certyfikacji. Cisco bardzo poważnie traktuje naruszenia NDA (ang. Non-Disclosure Agreement), który musisz podpisać przed zdawaniem każdego egzaminu.
Każdy router Cisco posiada port konsoli (port opisany niebieskim kolorem jako CONSOLE)- a kabel konsolowy dostarczany jest w pudełku z nowym urządzeniem (to ten niebieski, zakończony dwoma stykami RJ-45 lub jednym stykiem RJ-45 i jednym RS-232C DB-9).
W zależności od oprogramowania, do routera można dostać się również Telnetem (znając adres IP i ewentualnie użytkownika i hasło), przez SSH czy nawet w nowym oprogramowaniu, przez przeglądarkę (jeśli na routerze zainstalowano SDM - Secure Device Manager - dostępny za darmo - będziesz miał wygodny interfejs do funkcjonalności routera; jeśli nie, będziesz miał dostęp do podstawowych statystyk oraz panel do wykonywania poleceń).
Podobnie jak routery, PIXy również posiadają port opisany niebieskim kolorem jako CONSOLE. Do PIXa również można podłączyć się przez Telnet, SSH lub od wersji 6.0 PIX OSa - PDM, czyli PIX Device Manager. Od wersji 7.0 graficzny interfejs użytkownika to ASDM Advanced Security Device Manager.
Przełączniki niemodularne (19xx, 29xx, 3xxx) posiadają na tylnym panelu port opisany na niebiesko jako CONSOLE.
W przełącznikach modularnych 4000/4500 do modułu zarządzającego (Supervisora), można podłączyć się na dwa sposoby: konsolą, lub za pomocą Ethernetu.
Konsola na wszystkich Supervisorach (za wyjątkiem modelu I) to standardowy styk RJ-45, natomiast w Supervisorze I jest to żeński port DB-25.
Port Ethernetowy/FastEthernetowy opisany jest natomiast jako Management Port i służy tylko do zarządzania - łączności przez Telnet/SSH, zbierania informacji przez SNMP lub przesyłania obrazów z systemem. Port ten nie będzie przekazywał żadnego ruchu do innych modułów przełącznika. Dodatkowo, aby z tego portu skorzystać, należy go uprzednio skonfigurować (nadać adres IP).
Aby zarządzać urządzeniem z dwoma Supervisorami, należy podłączyć się do tego, na którym pali się dioda Active.
Supervisory posiadają standardowy port konsolowy (RJ-45). Aby zarządzać urządzeniem z dwoma Supervisorami, należy podłączyć się do tego, na którym pali się dioda Active.
Do sond IDS można podłączyć się zarówno standardowym kablem konsolowym (jest w oryginalnym opakowaniu) do portu COM1, lub po prostu dołączając zwykłą klawiaturę PS/2 i monitor.
Podobnie jak w przypadku routerów, AP dysponują opisanym na niebiesko portem konsoli. Zwróć uwagę, że w domyślnej konfiguracji wymagają zalogowania się na użytkownika `Cisco' z hasłem `Cisco'.
Spróbuj parę razy wcisnąć Enter - urządzenie po drugiej stronie powinno zwrócić prompt o login, lub po prostu od razu umożliwić wykonywanie poleceń (w zależności od konfiguracji).
Jeśli nic się nie dzieje, a jesteś pewien że kabel konsolowy jest dobry, możliwe, że port ustawiony jest inaczej niż domyślnie (dla przypomnienia, prędkość 9600, 8 bitów danych, bez parzystości i 1 bit stopu). Spróbuj ustawienia 38400 8N1, 57600 8N1 lub 115200 8N1 w swoim terminalu.
Jeśli jesteś podłączony przez konsolę, domyślnie otrzymujesz informacje o zdarzeniach na routerze. Np.:
router# conf t router(config)# exit router# %SYS-5-CONFIG_I: Configured from console by console
Jeśli natomiast jesteś zalogowany przez Telnet lub SSH, musisz wprost włączyć kierowanie komunikatów na Twoją konsolę poleceniem `terminal monitor':
router# terminal monitor
Standardowo do sprawdzenia, z jakim urządzeniem mamy do czynienia, poza oczywistą inspekcją wizualną (jeśli pracujemy zdalnie niemożliwą) jest wydanie polecenia `show version'.
Poniżej przykładowy wynik takiego polecenia wraz z interpretacją wyniku:
Cisco Internetwork Operating System Software IOS (tm) C1700 Software (C1700-Y-M), Version 12.1(22a), RELEASE SOFTWARE (fc1) Copyright (c) 1986-2004 by cisco Systems, Inc. Compiled Fri 23-Jan-04 20:40 by cmong Image text-base: 0x80008088, data-base: 0x8060A5D4
Z tego fragmentu możemy dowiedzieć się, że mamy do czynienia z routerem (na urządzenie załadowano Cisco IOS, na PIXach mamy do czynienia z PIX OSem, na dużych przełącznikach Catalyst z CatOSem).
Po drugie, oprogramowanie należy do serii przeznaczonej dla routerów serii 1700 (C1700 Software), w wersji 12.1.22a (Version 12.1(22a)) i zawierającym funkcjonalność "IP" (C1700-Y-M). O tym jak rozszyfrować funkcjonalność oprogramowania odpowiadamy w dalszych pytaniach.
c1720 uptime is 10 minutes System returned to ROM by power-on System image file is "flash:c1700-y-mz.121-22a.bin"
Kolejna linijka określa, jak dawno resetowano router (uptime is 10 minutes - 10 minut temu), co było przyczyną restartu (power-on - włącznik, inne opcje to reload - restart wymuszony poleceniem reload), oraz jaki i skąd Cisco IOS został załadowny (flash:c1700-y-mz.121-22a.bin, z pamięci Flash i nazywa się c1700-y-mz.121-22a.bin).
cisco 1720 (MPC860) processor (revision 0x501) with 12288K/4096K bytes of memory. Processor board ID JAD01234567 (123456789), with hardware revision 0000 M860 processor: part number 0, mask 32
Mamy do czynienia z routerem Cisco 1720 (Cisco 1720), sterowanym procesorem MPC860. Router posiada łącznie 16MB pamięci RAM (12288K/4096K bytes of memory, wartości należy zsumować). Dodatkowo, można sprawdzić numer seryjny urządzenia (JAD01234567).
1 FastEthernet/IEEE 802.3 interface(s) 1 Serial(sync/async) network interface(s)
Router posiada jeden interfejs FastEthernet (standardowo zabudowany na routerach 1700) oraz jeden interfejs szeregowy (może pracować zarówno w trybie asynchronicznym jak i synchronicznym).
32K bytes of non-volatile configuration memory. 4096K bytes of processor board System flash (Read/Write)
Dodatkowo, router posiada 32kB pamięci nieulotnej (NVRAM), w której przechowuje się aktualną i startową konfigurację, oraz 4MB pamięci Flash (używanej do przechowywania Cisco IOS, certyfikatów itp.).
Configuration register is 0x2102
Tzw. rejestr konfiguracyjny, kontrolujący pewne aspekty startu i pracy routera ustawiony został na wartość heksdecymalną 2102. O znaczeniu poszczególnych bajtów tego rejestru napisano niżej.
Domyślnie, wydanie nieznanego routerowi polecenia, powoduje próbę połączenia się z nim. Wygląda to mniej więcej tak:
router# zlepolecenie Translating "zlepolecenie"...domain server (255.255.255.255) Translating "zlepolecenie"...domain server (255.255.255.255) Translating "zlepolecenie"...domain server (255.255.255.255) % Unknown command or computer name, or unable to find computer address
Takie zachowanie routera można zmienić, wyłączając rozwiązywanie nazw:
router(config)# no ip domain lookup
Na urządzeniach pracujących pod kontrolą Cisco IOS (routery, PIXy od wersji 6.0 i część przełączników) używa się do tego celu polecenia:
router# copy running-config startup-config
Ewentualnie, w bardzo starych Cisco IOS, w PIX OS starszych niż 6.0 i w urządzeniach pracujących pod kontrolą CatOS (przełączniki) poleceniem:
router# write memory
Na urządzeniach używających NVRAMu (routery i część przełączników), wystarczy wydać polecenie:
router# erase nvram
Na PIXach natomiast:
pix# write erase
Wszystko zależy od systemu operacyjnego.
Dla systemu Windows polecam program SecureCRT - obsługuje zarówno połączenia konsolowe jak i przez Telnet/SSH. Standardowo obecny w Windowsach program Hyperterminal jest bardzo ubogi i niewygodny w użytkowaniu.
Dla systemów Linux/BSD i połączeń przez konsolę polecam minicom, a przez telnet/ssh - natywnie wbudowane w te systemy programy.
Ponownie - wszystko zależy od systemu operacyjnego.
Dla systemu Windows polecam serwer TFTP firmy SolarWinds (darmowy): http://support.solarwinds.net/updates/New-customerFree.cfm. Jeśli chodzi o serwer FTP - polecam program BulletProof FTP Server (http://www.bpftpserver.com/) ale nie jest on niestety darmowy.
Dla systemów Linux/BSD zarówno serwer tftp jak i ftp dostarczane są zwykle z dystrybucją/w systemie podstawowym. Prawdopodobnie będzie jednak trzeba je wprost aktywować w konfiguracji demona inetd lub xinetd.
Masz aktywną usługę wczytywania konfiguracji z sieci. Wyłącz ją, pisząc:
router(config)# no service config
Na potrzeby przykładów, książek i innych opracowań IETF wydzielił z globalnej puli adresów IPv4 pewne zakresy, których nie przydzielono nigdzie w Internecie i nie powinny się one w nim pojawić (a jesli się już nawet pojawią, powinny zostać zignorowane lub odfiltrowane). Adresy te nazywane są prywatnymi, rzadziej niezarejestrowanymi.
Spis adresów aktualnie przydzielonych do celów testowych i na prywatny użytek, znajduje się w RFC 1918 (http://www.ietf.org/rfc/rfc1918.txt). Dla jasności, chodzi o adresy:
10.0.0.0 - 10.255.255.255 (10.0.0.0/8) 172.16.0.0 - 172.31.255.255 (172.16.0.0/12) 192.168.0.0 - 192.168.255.255 (192.168.0.0/16)
UWAGA!: Pojęcie "adresy nieroutowalne" jest błędne - nie ma czegoś takiego. Każdy adres jest jak najbardziej routowalny, po prostu przeznaczeniem tego konkretnego zestawu adresów nie jest znalezienie się w Internecie.
Tak, ale w przypadku routerów serii 1600, 1700, oraz niektórych linii Cisco IOS, możesz potrzebować funkcjonalności "Plus" - najlepiej skorzystaj z Feature Navigatora, zanim założysz, że posiadasz tą funkcję.
Serwer DHCP uruchamia się, definiując pule adresowe. Jeśli np. masz pojedynczą sieć i nie chcesz kojarzyć adresów IP z adresami MAC, możesz napisać:
router(config)# ip dhcp excluded-address 192.168.0.1
Adres 192.168.0.1 nie zostanie przypisany - zwykle chodzi o
zarezerwowanie adresu interfejsu routera
router(dhcp-config)# ip dhcp pool MojeDHCPLAN
Tworzymy pulę o nazwie MojeDHCPLAN
router(dhcp-config)# network 192.168.0.0 255.255.255.0
Przydzielamy adresy z puli 192.168.0.0/24 (za wyjątkiem
zarezerwowanego wyżej adresu 192.168.0.1)
router(dhcp-config)# default-router 192.168.0.1
Oprócz adresu IP dla stacji, serwujemy domyślną bramkę
(zwykle interfejs routera)
router(dhcp-config)# dns-server IP_serwera_DNS1 IP_serwera_DNS2 itp.
...oraz od razu serwery DNS.
Jeśli natomiast chcesz konkretnej stacji/serwerowi przydzielić konkretny adres IP, możesz posłużyć się mapowaniem MAC-IP:
router(config)# ip dhcp pool SerwerPlikow
router(dhcp-config)# host 192.168.0.10 255.255.255.0
Adres 192.168.0.10 z maską /24 przydzielony zostanie...
router(dhcp-config)# client-identifier 000c.09cb.9813
...hostowi z adresem MAC 00:0C:09:CB:98:13
router(dhcp-config)# default-router 192.168.0.1
Oprócz adresu IP dla stacji, serwujemy domyślną bramkę
(zwykle interfejs routera)
router(dhcp-config)# dns-server IP_serwera_DNS1 IP_serwera_DNS2 itp.
...oraz od razu serwery DNS.
W definicji interfejsu należy podać po prostu:
router(config)# interface FastEthernet 0/0 router(config-if)# ip address dhcp
Wystarczy w zasadzie, na interfejsie podłączonym do sieci, w której znajduje się stacja pobierająca informacje z serwera DHCP wydać polecenie:
router(config)# interface FastEthernet 0/0 router(config-if)# ip helper-address IP_serwera_DHCP
...ale to włącza przekazywanie wielu rodzajów ruchu. Możesz to zablokować, ograniczając się tylko do DHCP/BOOTP w ten sposób:
router(config)# no ip forward-protocol udp tftp router(config)# no ip forward-protocol udp dns router(config)# no ip forward-protocol udp time router(config)# no ip forward-protocol udp netbios-ns router(config)# no ip forward-protocol udp tacacs ...i dla pewności, że jest włączone: router(config)# ip forward-protocol udp bootpc
W najprostszym scenariuszu, wystarczy wydać polecenie:
router(config)# snmp-server community mojstring RO 15
...gdzie mojstring to klucz, który musi podać agent by odczytać dane, RO to tryb dostępu (tylko do odczytu, lub RW zezwalające również na zapis) i w końcu 100 to numer listy ACL kontrolującej kto może łączyć się z SNMP routera. Lista ta może mieć np. taką konstrukcję:
ip access-list standard 15 permit 192.168.0.10 permit 192.168.0.15 deny any
...co pozwoli na odczytywanie informacji tylko stacjom o adresach 192.168.0.10 i 192.168.0.15. Numer listy dostępu można pominąć, ale wtedy dostęp do SNMP routera będzie miał każdy host, który nie zostanie odfiltrowany przez ew. ograniczenia ruchowe na interfejsach!
W najprostszym scenariuszu, wystarczy wydać polecenie:
router(config)# logging buffered 128000
...gdzie 128000 to prośba o rezerwację 128kB pamięci na potrzeby bufora. Najstarsze zdarzenia zostaną nadpisane. Zawartość bufora obejrzeć można poleceniem `show log'.
Musisz wskazać od którego poziomu zdarzenia będą logowane (0 to najmniej szczegółowy poziom - tylko zdarzenia krytyczne, a 7 najbardziej szczegółowy) a następnie włączyć logowanie:
pix(config)# logging buffered 7 pix(config)# logging on
Powinieneś kolejno: wskazać host-serwer syslog (lub wiele, komunikaty będą wysyłane jednocześnie do wszystkich), ewentualnie wskazać od którego poziomu komunikaty mają być logowane (ang. severity) i jak będą identyfikowane (ang. facility), a w końcu włączyć wysyłanie komunikatów:
router(config)# logging host 192.168.0.10 router(config)# logging severity debugging router(config)# logging facility local0 router(config)# logging on
Powinieneś kolejno: wskazać host-serwer syslog (lub wiele, komunikaty będą wysyłane jednocześnie do wszystkich), wskazać od którego poziomu komunikaty mają być logowane (ang. trap X, gdzie 7 oznacza poziom debugging, czyli najbardziej szczegółowy), a w końcu włączyć wysyłanie komunikatów:
pix(config)# logging host 192.168.0.10 pix(config)# logging trap 7 pix(config)# logging on
Domyślnie routery Cisco po przeładowaniu budują od nowa tablicę indeksów interfejsów. W przypadku zmiany konfiguracji sprzętowej automatycznie poszczególne interfejsy mogą uzyskać inne indeksy. Można jednak zapisywać na stałe numerację interfejsów na pamięci flash, jeśli wydasz polecenie:
router(config)# snmp-server ifindex persist
Poleceniem:
router# clock set 16:13:00 23 feb 2004
Na mniejszych platformach, zegar nie jest jednak podtrzymywany baterią i po resecie, zostanie wyzerowany.
Za pomocą protokołu NTP (jeśli masz router serii 1600, 2500, czy 1700, NTP znajduje się dopiero w oprogramowaniu "IP Plus"). Wystarczy dodać do konfiguracji routera wskazanie serwera czasu (opłaca się wskazać wiele, router wybierze jeden, a jeśli nie będzie mógł się z nim skontaktować, wybierze kolejny z listy).
router(config)# ntp server 217.153.69.35 router(config)# ntp server 150.254.183.15
To, czy synchronizacja działa, możemy sprawdzić poleceniem `show ntp associations':
router# show ntp associations
address ref clock st when poll reach delay offset disp
+~217.153.69.35 .PPS. 1 585 1024 377 28.7 1.96 15.7
*~150.254.183.15 .PPS. 1 534 1024 377 31.1 -0.83 17.4
* master (synced), # master (unsynced), + selected, - candidate, ~ configured
Symbol gwiazdki przy adresie serwera oznacza, że jest on aktualnie wybrany jako serwer czasu i router zsynchronizował pomyślnie czas wg jego wskazań. Należy zauważyć, że od wskazania serwera NTP do zsynchronizowania się z serwerem może minąć od 60 do 120 sekund.
Lista serwerów NTP Stratum 1 znajduje się pod adresem http://www.eecis.udel.edu/~mills/ntp/clock1a.html a Stratum 2 pod adresem http://www.eecis.udel.edu/~mills/ntp/clock2a.html.
Jeśli Twój router nie obsługuje pełnej implementacji NTP a jedynie SNTP, konfiguracja jest analogiczna ale słowo kluczowe ntp zastępujemy sntp:
router(config)# sntp server 217.153.69.35 router(config)# sntp server 150.254.183.15
Po pierwsze upewnij się, że serwery które wskazałeś są osiągalne dla Twojego routera - najlepiej wykonaj ping z niego do kolejnych serwerów.
Po drugie sprawdź, czy nie blokujesz ruchu z routera do serwerów ACLkami - powinieneś zezwolić na ruch UDP z i do portu 123, np. w ten sposób:
ip access-list extended moj_fw_internet permit udp host 217.153.69.35 eq ntp host 169.254.10.1 eq ntp
Gdzie 169.254.10.1 to adres interfejsu publicznego Twojego routera, ACLka moj_fw_internet przypisana jest w kierunku in na tym interfejsie, a 217.153.69.35 to adres serwera NTP. Pamiętaj również, że jeśli modyfikujesz już istniejącą ACLkę, ten wpis musi znaleźć się przed każdym innym, który mógłby go zablokować.
Po trzecie w końcu upewnij się, że administrator danego serwera nie żąda uwierzytelniania poszczególnych łączących się do niego klientów.
NAT pojawił się w wersji IOS 11.2 w feature-set "IP Plus". Od wersji 12.0 cała funkcjonalność NAT dostępna jest już w standardowej wersji "IP".
W trzech krokach.
Oznaczasz interfejsy jako publiczny (ip nat outside) i jako prywatny (ip nat inside) - może być wiele zarówno publicznych jak i prywatnych. Na przykład:
router(config)# interface serial 0.99 router(config-if)# ip nat outside router(config-if)# exit router(config)# interface fastethernet 0/0 router(config-if)# ip nat inside router(config-if)# exit
Zwróć uwagę, że nazwy Twoich interfejsów mogą być inne.
Definiujesz, jak ma być wykonywany NAT - na pulę przydzielonych adresów, czy na jakiś konkretny jeden adres - najczęściej publicznego interfejsu routera. Poniżej jak zdefiniować pulę:
router(config)# ip nat pool Pula1 169.254.10.1 169.254.10.15 255.255.255.240
Na koniec określasz jaki ruch z interfejsów oznaczonych jako wewnętrzne będzie podlegał NATowaniu i na jakie adresy. Wpisy przeglądane są sekwencyjnie wg kolejności i jeśli router trafi na wpis pasujący do pakietu, nie przejrzy już wpisów późniejszych.
Poniżej przykład, w którym sieć 192.168.10.0/24 NATowana jest na zdefiniowaną wcześniej pulę, a sieć 192.168.20.0/24 na adres interfejsu serial 0.99:
! w celu wybrania ruchu z podsieci 192.168.10.0/24 definiujemy ! listę ACL: router(config)# ip access-list extended Siec10NAT router(config-acl)# permit ip 192.168.10.0 0.0.0.255 any router(config-acl)# exit ! i to samo dla sieci 192.168.20.0/24: router(config)# ip access-list extended Siec20NAT router(config-acl)# permit ip 192.168.20.0 0.0.0.255 any router(config-acl)# exit ! adresy źródłowe pasujące do ACLki Siec10NAT NATowane są na pulę ! adresów zdefiniowanych wcześniej pod nazwą Pula1: router(config)# ip nat inside source list Siec10NAT pool Pula1 overload ! ...a adresy źródłowe pasujące do ACLki Siec20NAT na adres przypisany ! do interfejsu serial 0.99 routera: router(config)# ip nat inside source list Siec20NAT interface serial 0.99 overload
Tak, taki układ nazywa się "NAT na patyku" (ang. NAT-on-a-stick). Na jednym interfejsie (zwykle Ethernetowym) obsługujesz zarówno ruch z sieci lokalnej jak i publicznej. Uważaj jednak, na aspekty bezpieczeństwa w takim układzie - zwykle w takiej topologii urządzenie dostawcy podpięte jest do koncentratora/przełącznika, a ten zarówno do routera jak i innych stacji. Oznacza to, że ktoś może zmienić sobie adres IP na stacji na publiczny i "obejść" Twój router w komunikacji z Internetem!
Na początek skonfigurujemy interfejs FastEthernet 0/0, który służyć nam będzie zarówno do obsługi sieci LAN jak i Internetu. Zakładam, że od dostawcy otrzymałeś publiczny adres 169.254.10.1, Twoją domyślną bramką jest 169.254.10.2 a sieć LAN ma numerację 192.168.0.0/24, przy czym interfejs routera w tej sieci posiada adres 192.168.0.1:
router(config)# interface FastEthernet0/0 router(config-if)# ip address 169.254.10.1 255.255.255.0 ! Adresem głównym interfejsu jest adres publiczny router(config-if)# ip address 192.168.0.1 255.255.255.0 secondary ! Dodatkowo przypisujemy do niego adres prywatny tak, by stacje ! w sieci LAN miały zapewnioną bramkę ze swojej podsieci router(config-if)# ip nat outside ! Oznaczamy interfejs jako zewnętrzny router(config-if)# ip policy route-map PetlaNAT ! ...i dodajemy do niego route-mapę, która obsługiwać będzie NAT
Teraz dodamy logiczny interfejs Loopback 0. Jest on potrzebny, ponieważ NAT na routerach Cisco wykonywany jest tylko i wyłącznie wtedy, gdy pakiet w czasie podróży przez router przechodzi przez interfejs oznaczony jako zewnętrzny (outside) i wewnętrzny (inside). Do interfejsu możesz przypisać dowolny adres, ale najlepiej żeby był to adres prywatny. W przykładzie użyjemy puli 172.16.0.1/24:
router(config)# interface Loopback0 router(config-if)# ip address 172.16.0.1 255.255.255.0 ! Przypisujemy interfejsowi adres z innej puli prywatnej router(config-if)# ip nat inside ! Oznaczamy interfejs jako wewnętrzny
Pozostaje teraz po pierwsze skonfigurować NAT, a po drugie route-mapę, która "wymusi" przejście pakietu przez dwa różnie oznaczone z punktu widzenia NATu interfejsy.
Zakładam, że NAT ma być realizowany na publiczny adres interfejsu routera:
router(config)# ip nat inside source list SiecDoNAT interface FastEthernet0/0 overload ! Wszystkie pakiety pasujące do ACL SiecDoNAT będą NATowane ! Pozostaje skonfigurować tą ACLkę: router(config)# ip access-list extended SiecDoNAT router(config-ext-nacl)# permit ip 192.168.0.0 0.0.0.255 any
A teraz konfiguracja route-mapy PetlaNAT. Każdy pakiet otrzymany z interfejsu FastEthernet 0/0 zostanie sprawdzony, czy nie pasuje do jej reguł. W naszym przypadku będzie tylko jedna - jeśli pasujesz do ACLki SiecDoNAT, musisz trafić na interfejs Loopback 0. W ten sposób ruch z sieci LAN zawsze zostanie sztucznie przerzucony na interfejs Loopback 0, gdzie dojdzie do jego zNATowania. Następnie pakiet już z publicznym adresem, zgodnie z normalnymi regułami routingu, zostanie wysłany interfejsem FastEthernet 0/0 w stronę sieci ISP:
router(config)# route-map PetlaNAT permit 10 router(config-route-map)# match ip address SiecDoNAT router(config-route-map)# set interface Loopback0
Zakładam, że chodzi o ruch na adres IP 169.254.10.10 (nasz fikcyjny adres publiczny) na port 25/tcp, i ma on trafiać do stacji gdzieś za routerem, o adresie 192.168.0.10 na ten sam port:
router(config)# ip nat inside source static tcp 192.168.0.10 25 169.254.10.10 25 extendable
Poleceniem:
router(config)# show ip nat statistics Total active translations: 0 (0 static, 0 dynamic; 0 extended) Outside interfaces: Serial 0.99 Inside interfaces: FastEthernet 0/0 [...]
Po pierwsze sprawdź (poleceniem show ip nat stat), że faktycznie masz przynajmniej jeden interfejs inside i jeden outside. Polecenie wyświetli również w ostatnich linijkach kryteria dla ruchu NATowanego - sprawdź, czy w ogóle NAT zauważa jakieś pakiety godne NATowania (pozycja hits).
Po drugie sprawdź, że nie zamieniłeś interfejsu outside z inside - być może NAT chciałby tłumaczyć adresy, ale otrzymuje ruch nie pasujący do reguł.
Po trzecie, sprawdź czy ruchu do NATowania nie blokujesz w żaden sposób na interfejsie wewnętrznym, ani wracającego na interfejsie zewnętrznym. Zweryfikuj konfigurację routingu, jeśli NATujesz sieci nie podłączone bezpośrednio do routera - być może definicja co NATować jest zbyt wąska.
Po pierwsze, sprawdź czy w ogóle posiadasz w swoim IOSie funkcjonalność SSH. Pojawiła się ona w linii 12.0 i jest obecna tylko w feature-setach posiadających funkcjonalność "IPsec" (routery), "Service Provider SSH" (większe routery, od 7xxx) oraz "Crypto" (przełączniki Catalyst). Od wersji IOS 12.3 dostępna jest na routerach w każdym IOSie (za wyjątkiem tych oznaczonych 'W/O CRYPTO') oraz od linii 12.2(x) na przełącznikach Catalyst w nowych wersjach pakowania IOSa (również za wyjątkiem tych oznaczonych 'W/O CRYPTO').
Pierwszym krokiem jest nadanie routerowi nazwy własnej i domenowej. Informacje te będą wymagane do wygenerowania kluczy: prywatnego i publicznego.
router# conf t router(config)# hostname c1760 c1760(config)# ip domain name test.pl
Teraz generujemy klucze:
c1760(config)# crypto key generate rsa The name for the keys will be: c1760.test.pl Choose the size of the key modulus in the range of 360 to 2048 for your General Purpose Keys. Choosing a key modulus greater than 512 may take a few minutes. How many bits in the modulus [512]: 1024 ! Wybraliśmy klucze o długości 1024 bitów % Generating 1024 bit RSA keys ...[OK]
W tym momencie serwer SSH zostaje włączony. Uwierzytelnianie odbywa się w oparciu o skonfigurowane, zewnętrzne bazy danych (RADIUS itp.), lub domyślnie - w oparciu o lokalną bazę użytkowników (poleceniami `username X [...]').
Dodatkowo, można ograniczyć dostęp do routera tylko do protokołu SSH, wydając na liniach wirtualnych terminali polecenie:
c1760(config)# line vty 0 15 c1760(config-vty)# transport input ssh
Poleceniem `show ip ssh':
router# show ip ssh SSH Enabled - version 1.99 Authentication timeout: 120 secs; Authentication retries: 3
Jeśli faktycznie zapisanie konfiguracji się powiodło, to najprawdopodobniej problem leży w ustawieniu rejestru konfigarcyjnego na pomijanie plików startowych. Po zalogowaniu się na router wykonaj:
router# conf t router(config)# config-register 0x2102 router(config)# exit
Rejestr konfiguracyjny, to heksdecymalna wartość, na którą składają się następujące możliwe wartości:
Bit Wartość Znaczenie
00-03 0x0000-0x000F Sposób startu urządzenia:
0x0000 - start do promptu bootstrap
0x0001 - start z obrazu przechowywanego w EPROMie
0x0002
do
0x000F - standardowy boot
06 0x0040 Zignoruj ustawienia z NVRAM (konfigurację)
07 0x0080 Wyłącz informacje wyświetlane podczas startu
08 0x0100 Wyłączona sekwencja Break. Niezależnie od tego
ustawienia, przekazanie routerowi tej sekwencji
podczas startu, spowoduje wejście do ROMMONa.
10 0x0400 Włączona obsługa broadcastów IP z samymi zerami
11-12 0x0800-0x1000 Ustawienie prędkości konsoli:
0x0800 - 9600
0x1000 - 115200
13 0x2000 Wystartuj z oprogramowania przechowywanego w ROMie,
jeśli nie uda się wystartować z flasha/sieci
14 0x4000 Broadcasty IP nie mają dołączanych numerów sieci
15 0x8000 Włącz szczegółowe informacje diagnostyczne i
pomiń konfigurację z NVRAMu
Domyślna wartość to 0x2102. Oznacza ona, że router powinien wystartować z obrazu przechowywanego w pamięci Flash i spróbować załadować konfigurację z pamięci NVRAM. Prędkość konsoli ustalona jest na 9600. Dokładnie takie samo zachowanie, ale z konsolą ustawioną na 115200 daje ustawienie rejestru konfiguracyjnego na wartość 0x3922.
Firma Boson udostępnia program, umożliwiający konfigurację rejestru w systemie Windows "wizualnie": http://download.boson.com/utils/bos_calc.exe.
VLAN, czyli Virtual LAN, to po prostu podział w warstwie drugiej sieci na wiele mniejszych domen rozgłoszeniowych. Aby ruch mógł być wymieniany pomiędzy dwoma hostami znajdującymi się w różnych VLANach, potrzebne jest urządzenie warstwy trzeciej - router. Dzisiaj bardzo często routing między VLANami realizuje się na przełącznikach, kiedyś rolę tą pełniły routery.
Istnieją standard tworzenia VLANów - zdefiniowany przez IEEE 802.1Q. Opisuje on dokładnie, jak rozszerzyć ramkę L2 aby zawrzeć w niej informacje, do którego VLANu ramka należy (są to w tzw. ramki tagowane). Połączenie, które przenosi ramki z jednocześnie wielu VLANów, nazywa się trunkiem. Cisco zdefiniowało wcześniej na swoich przełącznikach standard ISL - jest on bardzo często spotykany w starszych urządzeniach. Działa on w zasadzie tak samo jak 802.1Q, ale ramka ulega "zapakowaniu" w nową, co zwiększa czas potrzebny na przeprowadzanie operacji - i co ważniejsze, nie jest obsługiwane przez innych niż Cisco producentów.
To VLAN używany przez przełączniki do przenoszenia informacji administracyjnych (np. BPDU, CDP itp.). Domyślnie jest to VLAN 1. Porty przełączników Cisco w domyślnej konfiguracji należą właśnie do tego VLANu.
Na trunkach (niezależnie czy 802.1Q czy ISL), VLAN natywny przenoszony jest bez tagowania.
Chodzi o topologię, w której jeden interfejs routera służy do obsługi routingu z wielu sieci.
Na przykład masz 24-portowy przełącznik warstwy drugiej, dwa VLANy i chcesz jakoś przekazywać ruch między nimi w oparciu o warstwę trzecią. Najprościej będzie zdefiniować na przełączniku jeden port jako trunk 802.1Q przenoszący oba VLANy, podłączyć ten port do routera skonfigurowanego analogicznie i nadać na routerze adresy IP obu podinterfejsom.
Oto przykładowa konfiguracja interfejsu FastEthernet (pamiętaj, że obsługa 802.1Q dla większości routerów zawarta jest dopiero w feature-set "IP Plus"):
interface FastEthernet0/0 no ip address ! interface FastEthernet0/0.1 description VLAN 10, domyślna bramka dla pierwszej podsieci encapsulation dot1Q 10 ip address 192.168.10.1 255.255.255.0 ! interface FastEthernet0/0.2 description VLAN 20, domyślna bramka dla drugiej podsieci encapsulation dot1Q 20 ip address 192.168.20.1 255.255.255.0
Portu na przełączniku (tu akurat 2950), podłączonego do routera:
interface FastEthernet0/24 switchport trunk allowed vlan 10,20 switchport mode trunk no ip address spanning-tree portfast
W końcu port do którego podłączona jest stacja z VLANu 10:
interface FastEthernet0/1 switchport mode access switchport access vlan 10 no ip address spanning-tree portfast
Tak, ale od PIX OS w wersji 6.3 i tylko modele od 515 w górę (525 i 535). Dokładna ilość VLANów obsługiwanych przez PIXa związana jest z posiadaną licencją i przedstawiono ją w poniższej tabelce:
Platforma Licencja Interfejsy fizyczne Interfejsy logiczne PIX-501 - 1+4(przełącznik) 2 PIX-506/506E - 2 2 PIX-515/515E R 2+1 opcja 3 PIX-515/515E UR/FO 6 8 PIX-520/525 R 6 10 (6+4) PIX-520/525 UR/FO 8 10 PIX-535 R 6 8 PIX-535 UR/FO 10 22
Oto przykład konfiguracji PIXa 515 z VLANem na drugim porcie fizycznym:
interface ethernet0 auto ! interfejs eth0 nie jest tagowany interface ethernet1 auto ! aktywujemy interfejs eth1 interface ethernet1 vlan20 physical ! VLAN 20 przenoszony będzie nietagowany interface ethernet1 vlan30 logical ! VLAN 30 przenoszony będzie tagowany zgodnie z 802.1Q ... nameif ethernet0 outside security0 ! fizyczny interfejs eth0 podpinamy do routera ISP nameif ethernet1 inside security100 ! nietagowane ramki na fizycznym porcie eth1 należą do LANu nameif vlan30 dmz security50 ! tagowane ramki na fizycznym porcie eth1 (VLAN 30) należą do DMZtu ! Pozostaje nadanie adresów IP: ip address dmz 169.254.76.1 255.255.255.0 ip address inside 192.168.0.1 255.255.255.0 ip address outside 169.254.12.2 255.255.255.252
Poniżej przykładowe fragmenty z konfiguracji przełącznika. Fizyczny interfejs eth1 PIXa dołączono do portu FE0/6, zdefiniowanego jako trunk 802.1Q, przenoszący VLAN 30, oraz VLAN 20 jako natywny:
interface FastEthernet0/6 switchport trunk encapsulation dot1q switchport mode trunk switchport trunk allowed vlan 30 switchport trunk native vlan 20
Każdy interfejs zajmuje minimalną ilość pamięci routera. Lista interfejsów przechowywana jest w tzw. IDB, czyli Interface DataBase. W zależności od wielkości routera, a także w mniejszym stopniu od wersji Cisco IOS na nim pracującego, pojemność tej bazy różni się. Aktualna lista znajduje się tutaj: http://www.cisco.com/en/US/products/sw/iosswrel/ps1835/products_tech_note09186a0080094322.shtml
Na swoim routerze, ilość "wolnego miejsca" na dodatkowe interfejsy, możesz sprawdzić poleceniem `show idb':
router# show idb
Maximum number of Software IDBs 300. In use 17.
HWIDBs SWIDBs
Active 13 13
Inactive 4 4
Total IDBs 17 17
Size each (bytes) 4648 1392
Total bytes 79016 23664
Powyższa informacja pochodzi z routera 1712 - widać, że router obsłuży do 300 interfejsów, z czego 17 jest już zajętych.
Posługując się poleceniem `show processes cpu':
router# show processes cpu CPU utilization for five seconds: 6%/2%; one minute: 6%; five minutes: 5% PID Runtime(ms) Invoked uSecs 5Sec 1Min 5Min TTY Process 1 1808 833 2170 0.00% 0.00% 0.00% 0 Chunk Manager 2 140 90945 1 0.00% 0.00% 0.00% 0 Load Meter [...]
Wartość podzielona (6%/2%) to:
6% - średnie ogólne zajęcie procesora przez ostatnie pięć sekund; jest ono sumą obciążenia wywołanego przez przerwania i procesy
2% - średnie obciążenie przez ostatnie pięć sekund związane z przerwaniami
Jak nietrudno się domyślić, pierwsza wartość minus druga wartość daje obciążenie procesora przez różnego rodzaju procesy działające na routerze (NAT, DHCP, obsługa IP, IPsec itp.).
Pozostałe dwie wartości z wydruku, to zgodnie z nazwą uśrednione obciążenie ogólne za poprzednią minutę i pięć minut.
Parę uwag co do wartości podzielonej (6%/2%):
W czasie normalnej pracy routera, obie wartości powinny być do siebie zbliżone.
Jeśli pierwsza wartość jest dużo większa od drugiej (np. widzisz na swoim routerze wartość 75%/16%), oznacza to jakiegoś rodzaju atak na router, lub istotny problem z którymś z procesów.
Jeśli oba parametry są wysokie (np. 95%/92%), router obsługuje za dużo ruchu - postaraj się zoptymalizować jego konfigurację, zweryfikować poprawność topologii swojej sieci lub wymienić router na większy.
Posługując się poleceniem `show processes cpu history'. Router pokaże trzy wykresy: za ostatnią minutę, za ostatnią godzinę i za ostatnie 72 godziny. Oś X pokazuje upływający czas, oś Y obciążenie procesora (zgrubnie), a wartości u góry wykresu - dokładne obciążenie. Np.:
router# show processes cpu history
3333333333444443333333333222244444444445555533333555553333
100
90
80
70
60
50
40
30
20
10 ***** *****
0....5....1....1....2....2....3....3....4....4....5....5....
0 5 0 5 0 5 0 5 0 5
CPU% per second (last 60 seconds)
[...]
W ten sposób:
router# show processes cpu | exclude 0.00%__0.00%__0.00% CPU utilization for five seconds: 5%/1%; one minute: 4%; five minutes: 4% PID Runtime(ms) Invoked uSecs 5Sec 1Min 5Min TTY Process 5 363736 51123 7114 0.00% 0.05% 0.05% 0 Check heaps 9 34092 79729 427 0.07% 0.00% 0.00% 0 ARP Input 24 3597724 451492 7968 2.00% 1.93% 1.94% 0 TTY Background 29 9556 87956 108 0.07% 0.00% 0.00% 0 Net Input 31 183808 7682 23927 0.00% 0.03% 0.00% 0 Per-minute Jobs 40 5700 1894 3009 1.59% 0.29% 0.38% 6 SSH Process 41 1092960 1344980 812 0.63% 0.32% 0.29% 0 IP Input 59 228164 739184 308 0.07% 0.00% 0.00% 0 CEF process 62 17884 98746 181 0.00% 0.01% 0.00% 0 IP-EIGRP: PDM 116 223904 1800331 124 0.00% 0.05% 0.06% 0 COLLECT STAT COU 126 13524 7591 1781 0.00% 0.01% 0.00% 0 SNMP ENGINE 132 14680 295105 49 0.00% 0.03% 0.01% 0 IP-EIGRP: HELLO
Listę procesów z podstawowymi informacjami można sprawdzić poleceniem:
router# show processes memory Total: 78044960, Used: 13534380, Free: 64510580 PID TTY Allocated Freed Holding Getbufs Retbufs Process 0 0 254908 55980 7590192 0 0 *Init* 0 0 840 71100 840 0 0 *Sched* 0 0 18419360 7879520 20080 252348 0 *Dead* 1 0 3256 0 10100 0 0 Chunk Manager 2 0 188 188 3844 0 0 Load Meter 3 130 1288172 1196764 104264 0 0 SSH Process 4 0 188 188 6844 0 0 fastblk backgrou 5 0 65580 0 90424 0 0 EDDRI_MAIN 6 0 0 536 6844 0 0 Check heaps 7 0 9666440 7616660 619640 1091448 1447712 Pool Manager
Pierwsza linijka wydruku podaje informacje sumaryczne. Router ma ogólem 78MB pamięci użytecznej, z tego używa obecnie 13,5MB a wolne pozostaje 64MB.
Kolejne kolumny na liście to:
PID - identyfikator procesu
TTY - z którą konsolą skojarzony jest proces - większość procesów ma tutaj wartość 0, co oznacza, że skojarzone są tylko z procesem Init.
Allocated - ile historycznie proces zaallokował pamięci
Freed - ile historycznie proces zwolnił pamięci
Holding - ile aktualnie rezerwuje/używa pamięci
Natomiast bardziej konkretną informację, dotyczącą tylko pamięci, można uzyskać wydając polecenie show memory statistics:
router# show memory statistics
Head Total(b) Used(b) Free(b) Lowest(b) Largest(b)
Processor 631920E0 78044960 13548532 64496428 64033028 63721760
I/O 7C00000 4194304 2399272 1795032 1457520 1653884
Tutaj dodatkowo widać pamięć zarezerwowaną na operacje I/O (ang. Input/Output), czyli na komunikację z zainstalowanymi kartami interfejsów.
W ten sposób:
router# show ip route summary IP routing table name is Default-IP-Routing-Table(0) IP routing table maximum-paths is 16 Route Source Networks Subnets Overhead Memory (bytes) connected 0 4 288 544 static 32 2 2448 4624 eigrp 10 1 18 1368 2584 internal 2 2312 Total 35 24 4104 10064
W ostatniej kolumnie widać zajętość pamięci w bajtach. Zwróć jednak uwagę, że chodzi tylko o pamięć zajmowaną we wskazanej tablicy routingu (tutaj, Default-IP-Routing-Table(0), czyli tablica główna). Same procesy routingu mogą zajmować dużo więcej pamięci.
Jeśli wynik polecenia `show version' jest niewystarczający, możesz dodatkowo użyć polecenia `show diag'. Powinno ono zwrócić masę szczegółów dotyczących zainstalowanych i wykrytych poprawnie kart. Poniżej lista kart w routerze 1712:
router# show diag
Slot 0:
C1712 1FE 4ESW Mainboard Port adapter, 6 ports
[...]
WIC/VIC Slot 0:
4 Port FE Switch
[...]
Product (FRU) Number : WIC-4ESW=
WIC/VIC Slot 1:
BRI S/T - 2186
[...]
Slot 3:
Virtual Private Network (VPN) Module Port adapter, 1 port
[...]
Product (FRU) Number : MOD1700-VPN=
W nowszych IOSach pojawiło się również polecenie `show inventory', które dotyczy mniej danych technicznych, a bardziej po prostu faktycznego wyposażenia routera. Poniżej wynik działania tego polecenia na routerze 2650XM:
2650xm# show diag NAME: "2650XM chassis", DESCR: "2650XM chassis, Hw Serial#: JAE01234ABC (12345678), Hw Revision: 0x200" PID: 2650XM , VID: 0x200, SN: JAE01234RAU (12345678) NAME: "2600 Chassis Slot 0", DESCR: "2600 Chassis Slot" PID: 2600 Chassis Slot , VID: , SN: NAME: "C2600 Mainboard", DESCR: "C2600 Mainboard" PID: C2600 Mainboard , VID: 2.0, SN: 12345678 NAME: "DaughterCard Slot 0 on Card 0", DESCR: "2600 DaughterCard Slot" PID: 2600 DaughterCard Slot, VID: , SN: NAME: "WAN Interface Card - Serial (1T)", DESCR: "WAN Interface Card - Serial (1T)" PID: WAN Interface Card - Serial (1T), VID: 1.0, SN: 20512345 NAME: "Serial0/0", DESCR: "PowerQUICC Serial" PID: PowerQUICC Serial , VID: , SN: NAME: "DaughterCard Slot 1 on Card 0", DESCR: "2600 DaughterCard Slot" PID: 2600 DaughterCard Slot, VID: , SN: NAME: "AIM Container Slot 0", DESCR: "AIM Container Slot 0" PID: AIM Container Slot 0, VID: , SN: NAME: "FastEthernet0/0", DESCR: "AmdFE" PID: AmdFE , VID: , SN: NAME: "2600 Chassis Slot 1", DESCR: "2600 Chassis Slot" PID: 2600 Chassis Slot , VID: , SN:
Wydając polecenie:
switchc> show module Mod Slot Ports Module-Type Model Sub Status --- ---- ----- ------------------------- ------------------- --- -------- 1 1 2 1000BaseX Supervisor WS-X6K-SUP1A-2GE yes ok 15 1 1 Multilayer Switch Feature WS-F6K-MSFC no ok 8 8 48 10/100BaseTX Ethernet WS-X6248-RJ-45 no ok 9 9 48 10/100BaseTX Ethernet WS-X6348-RJ-45 yes ok [...] Mod Sub-Type Sub-Model Sub-Serial Sub-Hw --- ----------------------- ------------------- ----------- ------ 1 L3 Switching Engine WS-F6K-PFC SAD03462981 1.0 9 Inline Power Module WS-F6K-VPWR 1.0
Dobrym źródłem informacji, jaka dokładnie funkcjonalność znajduje się w konkretnym obrazie, jest Cisco Feature Navigator dostępny pod adresem: http://www.cisco.com/go/fn.
Niestety, dostępny jest tylko dla posiadaczy kont CCO.
Dla IOSów od 9 do 12.2 istnieją pewne reguły, opisujące co znaczy konkretna literka w nazwie. Opisano je tutaj: http://www.cisco.com/en/US/products/sw/iosswrel/ios_abcs_ios_networking_the_enterprise0900aecd800a4e14.html.
Generalnie, nazwa pliku (np. c2600-i-mz.123-1a.bin) z Cisco IOS składa się z:
Platformy, na której będzie pracować obraz (c2600 to routery Cisco serii 2600);
Funkcjonalności zawartej w obrazie (i, czyli tylko podstawowa funkcjonalność IP);
Czy obraz wykonywany jest w pamięci RAM (literka m), czy w pamięci Flash (literka f) lub z ROM (literka r) lub relokowalny (literka l). Dodatkowo, można się dowiedzieć, że obraz jest spakowany zwykłym ZIPem (literka z), lub mZIPem (literka x);
Numeru wersji Cisco IOS 123-1a czyli 12.3.1a;
Poniżej spis literek, które oznaczają funkcjonalności:
i - funkcjonalność "IP"
j - funkcjonalność "Enterprise"
c - funkcjonalność "Remote Access Server"
d - funkcjonalność "IP/IPX/AT/DECnet"
p - funkcjonalność "Service Provider"
y - ograniczona funkcjonalność "IP" (bez Kerberosa, RADIUSa,
NTP, OSPF, PIM, SMRP, NHRP itp.)
s - funkcjonalność "Plus"
o - funkcjonalność "Firewall"
o3 - funkcjonalność "Firewall/IDS"
x - funkcjonalność "H.323"
n - funkcjonalność "IPX"
k8 - obraz z szyfrowaniem CET/DES
56i - obraz z szyfrowaniem CET/DES dla obrazów na starsze platformy
k9 - obraz z szyfrowaniem CET/DES/3DES (i AES, od 12.2T/12.3)
Najczęściej spotykane funkcjonalności to:
-i- = IP only -is- = IP Plus -oy- = IP Firewall (na starsze platformy) -io3- = IP/FW/IDS -x- = IP H.323 -ik8s- = IP Plus IPsec DES -ik9s- = IP Plus IPsec 3DES -ik9o3s- = IP/FW/IDS Plus IPsec 3DES -k91p- = Service Provider + SSH
Natomiast od linii 12.3 pojawiło się nowe, mające uporządkować wiele różnych (ponad 80) wersji funkcjonalności nazewnictwo. Większość funkcjonalności IP Plus weszła do obecnie podstawowego obrazu IP Base. Zaawansowane usługi bezpieczeństwa (firewall CBAC, IDS/IPS, VPNy) znajdują się teraz od feature-setu Advanced Security (od linii 12.4(4)T jest tu również protokół BGP). Funkcjonalność potrzebna w środowiskach dostawców usług znajduje się w pakiecie SP Services (m.in. protokół BGP, ale również obsługa głosu i CallManager Express). Dokładniejszy podział funkcjonalności znaleźć można w tym dokumencie:
http://www.cisco.com/en/US/products/sw/iosswrel/ps5460/index.html
Zmiany dotyczą również przełączników na mniejszych Catalystach zanikają zatem funkcjonalności SMI/EMI (lub SI/EI dla przełączników L2) a pojawiają się LAN Base, Advanced IP Services itp.
Dobrym źródłem informacji o wzajemnej kompatybilności jest Cisco Hardware-Software Matrix dostępny pod adresem: http://www.cisco.com/cgi-bin/front.x/Support/HWSWmatrix/hwswmatrix.cgi.
Niestety, dostępny jest tylko dla posiadaczy kont CCO.
Wystarczy, że wydasz polecenie `show ip arp aaaa.bbbb.cccc', gdzie ciąg aaaa.bbbb.cccc to szukany adres MAC, lub `show ip arp A.B.C.D', gdzie ciąg A.B.C.D to adres IP:
! dla adresu MAC:
router# show ip arp 0000.cd0f.4feb
Protocol Address Age (min) Hardware Addr Type Interface
Internet 192.168.10.10 2 0000.cd0f.4feb ARPA FastEthernet0/0
! dla adresu IP:
router# show ip arp 192.168.10.10
Protocol Address Age (min) Hardware Addr Type Interface
Internet 192.168.10.10 2 0000.cd0f.4feb ARPA FastEthernet0/0
Jeśli na przełączniku zainstalowano IOS, wystarczy, że wydasz polecenie `show mac-address-table | include aaaa.bbbb.cccc', gdzie ciąg aaaa.bbbb.cccc to szukany adres MAC:
switch# show mac-address-table | include 0000.cd0f.4feb 1 0000.cd0f.4feb DYNAMIC Fa0/24
Jak widać, urządzenie o tym adresie MAC wpięte jest do portu FastEthernet 0/24 na lokalnym przełączniku. Jeśli zamiast portu wskazany jest trunk - należy sprawdzić na kolejnym przełączniku, podłączonym do lokalnego wskazanym trunkiem.
Skorzystaj z kalkulatora dostępnego pod adresem http://www.cisco.com/go/powercalculator.
Rzuć okiem na router serii 830 - konkretnie interesować Cię będzie model Cisco 831, lub nawet PIX 501/506E. Pamiętaj, że PIXy nie obsługują tuneli GRE czy funkcjonalności QoS.
Jeśli jednak będziesz chciał zapewnić sieci połączenie zapasowe, musisz spojrzeć na wyższe modele.
Najmniejszy router Cisco, do którego podłączyć można V.35 to model 805. Problem polega na tym, że interfejs tego routera obsługuje taktowanie tylko do 512kbit/s, co oznacza, że nie nadaje się raczej do większości instalacji (np. Polpak-T zestawia się zwykle na prędkości 1 lub 2Mbit/s).
Jeśli zależy Ci na sprzęcie używanym (niska cena, ale pamiętaj o braku oficjalnego serwisu dla tego sprzętu!), rozejrzyj się na Allegro za routerami klasy 1601 czy 2503. Posiadają one zamontowane porty szeregowe i Ethernet, przy czym porty szeregowe mają styk DB-60. Do takiego routera potrzebujesz jeszcze kabla DTE V.35 (oryginalny kabel posiada oznaczenie CAB-V35MT). Problemem tego sprzętu jest mała wydajność - 2Mbit/s łącze obsłużą bez problemu, ale dodawanie nowej funkcjonalności (dużych list ACL, kontroli zawartości pakietów przez NBAR itp.) może znacznie zmniejszyć wydajność i spowodować rwanie się połączeń, czy problemy z ich nawiązaniem.
Najmniejszy router dostępny "z półki" to 1721, do którego w celu obsługi łącza z V.35 należy dołożyć kartę WIC-1T (jeden styk DB-60, kabel CAB-V35MT) lub WIC-2T (dwa styki Smart Serial, dwa kable CAB-SS-V35MT). Routery te posiadają obecnie standardowo po 64MB RAM i 32MB flash, co pozwala na rozbudowę w przyszłości o Cisco IOS z większą funkcjonalnością.
Jeśli myślisz o obsłudze dwóch równoległych łącz 2Mbit/s i będziesz kupował nowy router, już dzisiaj zastanów się nad routerami klasy 2600XM. Routery 2610XM, 2620XM i 2650XM posiadają po jednym FastEthernecie, a 2611XM, 2621XM i 2651XM po dwa FastEthernety. Poza nimi, konfiguracja sprzętowa jest taka sama: wszystkie posiadają jeden slot NM i dwa sloty WIC, plus slot AIM ukryty w obudowie. Routery różnią się wydajnością (2610XM/2611XM w granicach 20kpps, 2620XM/2621XM 30kpps i 2650XM/2651XM 40kpps) i domyślnie dostarczaną wielkością pamięci (2610/11/20/21XM mają po 64MB RAM i 32MB flash, 2650/51XM 128MB RAM i 32MB flash).
Cisco przewidziało specjalnie do takich celów routery 1711/1712. W cenie symbolicznie tylko wyższej od podstawowego modelu 1721 otrzymujemy router z:
"WAN"-owskim portem Ethernet, do którego możemy podłączyć np. modem DSL (zakończony Ethernetem, nie stykiem ADSL!)
cztero-portowym przełącznikiem 10/100 dla podłączenia urządzeń LAN, z obsługą VLAN-ów (a także routingu między nimi realizowanymi przez procesor routera)
analogowym portem modemowym (1711) lub ISDN BRI (1712), na którym można zrealizować połączenie zapasowe (lub główne - pełna elastyczność)
sprzętową obsługą szyfrowania DES/3DES/AES (zainstalowany moduł MOD1700VPN), co daje (wg dokumentacji) obsługę do 100 jednoczesnych tuneli VPN i przepustowość 3DES do 15 Mbit/s
oprogramowanie o funkcjonalności Firewall/IDS IPsec 3DES.
Warto zauważyć, że dzięki połączeniu VLAN-ów z oprogramowaniem Firewall da się nawet zaimplementować na tym urządzeniu prosty DMZ.
Oczywiście, jeśli takie połączenia VPN schodzą się w jakimś punkcie centralnym to musi się tam znajdować odpowiednio mocniejsze urządzenie terminujące tunele, np. koncentrator VPN, lub większy router z kartą VPN albo PIX z kartą VAC.
Generalnie, routing BGP można uruchomić nawet na routerach serii 800. Zakładamy jednak, że chodzi o instalacje z dużą siecią LAN, relatywnie dużym ruchem z i do Internetu (rzędu 4-200Mbit/s) oraz chęcią realizowania innych usług - filtrowania ruchu, NATowania itp.
Bezpiecznie będzie założyć, że potrzebujesz routera z serii 7200 - 7204VXR lub 7206VXR (odpowiednio 4 lub 6 slotów na karty interfejsów). W takim routerze powinna znaleźć się karta z procesorem sieciowym, w nomenklaturze Cisco oznaczana jako NPE. Aby uruchomić BGP i sensownie obsługiwać ruch, powinieneś obecnie wyposażyć się w moduł NPE-400 lub NPE-1G, względnie NSE-1. Karta NPE/NSE powinna mieć minimum 256MB RAM, jeśli chcesz otrzymywać pełne światowe tablice BGP.
Zajrzyj również do sekcji poświęconej routingowi BGP, aby uzyskać więcej informacji o działaniu tego protokołu, jego konfiguracji i innych zaleceniach.
Najmniejsze obecnie w sprzedaży nieroutujące przełączniki, to seria 2950. Oferowane są w wersjach bez modułów GBIC (WS-C2950-12 i WS-C2950-24, odpowiednio 12 i 24 porty 10/100), oraz z slotami na dwa moduły GBIC (WS-C2950G-12, WS-C2950G-24 i WS-C2950G-48). Dostępne są również małe modele 2940, zawierające osiem portów 10/100BaseTX oraz albo jeden port 1000BaseTX (WS-C2940-8TT), albo jeden port 100BaseFX z możliwością zamiennie wykorzystania jednego modułu SFP (WS-C2940-8TF). Dodatkowo, w sprzedaży znajdują się wersje, które zamiast slotów na moduły GBIC, mają zabudowane porty na stałe. Są to:
WS-C2950T-24 - 24 porty 10/100 + 2 porty 10/100/1000BaseT
WS-C2950T-48 - 48 portów 10/100 + 2 porty 10/100/1000BaseT
WS-C2950C-24 - 24 porty 10/100 + 2 porty 100BaseFX
WS-C2950SX-24 - 24 porty 10/100 + 2 porty 1000BaseSX
WS-C2950SX-48 - 48 portów 10/100 + 2 porty 1000BaseSX
Część przełączników może dodatkowo posiadać oprogramowanie w wersji EI (lub jest z nim sprzedawana). W porównania do standardowego SI, EI oznacza obsługę jednocześnie większej ilości VLANów (250 w porównaniu do standardowych 64), możliwość konfigurowania ograniczania pasma per port (tylko policing, nie ma shapingu), a także możliwość obsługi połączeń przez SSH (tylko w specjalnych wersjach "Crypto").
Niezależnie od wersji, przełączniki obsługują oprogramowanie CMS, czyli Cluster Management Suite, które rezyduje w pamięci flash przełącznika i umożliwia zarządzanie nim za pomocą graficznego interfejsu użytkownika.
W sprzedaży znajduje się również model 2970, który ma architekturę zbliżoną do 2950, ale wyposażony jest w 24 porty 10/100/1000BaseTX + w jednej z wersji, w uplinki GBIC.
Jeśli chodzi o przełączniki niemodularne, to w sprzedaży znajdują się przełączniki 3550 i 3750. Obie rodziny realizują routing IP z maksymalną prędkością na wszystkich portach (tzw. wire-speed). Dodatkowo mają możliwość filtrowania ruchu (zarówno wg adresów MAC i adresów IP, z dokładnością do portów TCP/UDP).
Oba modele obsługują dwie linie oprogramowania - SMI (Standard Multilayer Image) i EMI (Enhanced Multilayer Image). Wersja SMI zawiera routing IP statyczny oraz RIP obu wersji, w wersji EMI otrzymujemy dodatkowo IGRP, OSPF i EIGRP (dla 3550 dodatkowo BGP).
Więcej o przełącznikach 3550 możesz poczytać tu: http://www.cisco.com/go/cat3550 a o 3750 tutaj: http://www.cisco.com/go/cat3750.
Natomiast jeśli potrzebujesz modularny przełącznik, obecnie Cisco sprzedaje serie 4500 oraz 6500. 4500 jest "zeskalowaną w dół" wersją 6500, ale oferuje zarówno porty 10/100BaseTX, 100BaseFX jak i gigabit we wszystkich standardach oraz realizuje większość funkcjonalności rodziny 6500. Niestety nadal karty 10GbE dostępne są tylko dla 6500/7600 (montaż takiej karty w 4500 nie ma sensu, każdy moduł ma zarezerwowane tylko 6Gbit/s do i z modułu zarządzającego). Więcej informacji o przełącznikach 4500 znajdziesz tutaj: http://www.cisco.com/go/cat4000, a o rodzinie 6500 tutaj: http://www.cisco.com/en/US/products/hw/switches/ps708/index.html.
Tak, nazywają się Cisco PIX (ang. Private Internet eXchange). Oferowane są od modelów 501 i 506E (bez możliwości rozbudowy), przez 515, 525 do 535 (z modułami GigabitEthernet) do karty realizującej ścianę ogniową w przełącznikach Catalyst 6500 (karta nazywa się FWSM, a jej P/N handlowy to: WS-SVC-FWM-1-K9=). PIXy dedykowane są w stanie filtrować ruch do 1,7Gbit/s (pakiety 1400 bajtowe, PIX-535UR), natomiast karta do Catalysta ma przepustowość do 5,5Gbit/s.
PIXy obsługują programowe i sprzętowe (dodatkowa karta do modeli 515/525/535) szyfrowanie IPsec dla DES/3DES/AES (ten ostatni od PIX OS 6.3), oraz terminowanie tuneli L2TP i PPTP. Również od wersji 6 pojawiła się możliwość realizowania VLANów na PIXach (w standardzie 802.1Q, od modelu 515).
Więcej o PIXach znajdziesz pod adresem: http://www.cisco.com/go/pix.
Tak, jest to seria produktów Cisco Aironet. Obecnie w sprzedaży znajdują się:
Punkty dostępowe 1120. Są to urządzenia pracujące w standardzie 802.11b (P/N: AIR-AP1120B-E-K9), 802.11g kompatybilnym w dół z 802.11b (P/N: AIR-AP1121G-E-K9). W obu wersjach anteny zamontowane są wewnątrz urządzenia i nie ma możliwości dołączenia zewnętrznych. Do zakupionego AP serii 1120 ze starym radiem 802.11b, można dokupić nowe radio zgodne ze standardem 802.11g (P/N: AIR-MP21G-E-K9).
Punkty dostępowe serii 1200. Wcześniejsza seria tych produktów (1220) posiadała system operacyjny oparty na platformie VxWorks. Na obecnie sprzedawanych AP (seria 1230) zainstalowany jest już zwykły Cisco IOS. Punkty dostępowe tej serii są dwusystemowe - posiadają dwa sloty na radia obu standardów: 802.11b lub 802.11g, oraz 802.11a. Do radia 802.11b lub 802.11g należy dokupić osobno anteny zewnętrzne, radio 802.11a posiada zamontowaną na stałe, zintegrowaną antenę.
Punkty dostępowe serii 350. Starsza generacja sprzętu, kompatybilna tylko ze standardem 802.11b.
Mosty bezprzewodowe 350. Starsza generacja sprzętu, kompatybilna tylko ze standardem 802.11b, umożliwia zestawianie połączeń punkt-punkt i punkt-wielopunkt.
Więcej o produktach bezprzewodowych możesz przeczytać pod adresem: http://www.cisco.com/go/wireless.
Zakładając, że posiadasz kabel i wszystko odpowiednio podłączyłeś, poniżej gotowiec konfiguracji.
Przyjęto, że interesuje Cię podstawowa konfiguracja, bez dodatkowej funkcjonalności spotykanej tylko na niektórych routerach (firewall, IDS, wymyślne filtrowanie czy uwierzytelnianie).
Podsieć między Twoim routerem a routerem ISP to 169.254.1.0/30 (169.254.1.1 to adres routera ISP, 169.254.1.2 to adres Twojego routera), sieć LAN ma adresację 192.168.0.0/24, przy czym interfejs Ethernet Twojego routera ma adres 192.168.0.1 i jest dla tej sieci domyślną bramką.
Dodatkowo, sieć LAN wychodzi do Internetu z adresem publicznym routera (169.254.1.2), a interfejs Frame Relay ma DLCI równe 99.
no service pad service tcp-keepalives-in service tcp-keepalives-out service timestamps debug datetime msec localtime service timestamps log datetime msec localtime service password-encryption ! hostname rtr_cisco ! enable password jakies_trudne_haslo ! username user_1 password haslo_usera_1 ip subnet-zero no ip source-route no ip domain-lookup ip tcp path-mtu-discovery ! interface Ethernet0 description Polaczenie dla sieci LAN ip address 192.168.0.1 255.255.255.0 ip nat inside ! interface Serial0 description Konfiguracja fizycznego interfejsu szeregowego no ip address encapsulation frame-relay frame-relay lmi-type ansi ! interface Serial0.1 point-to-point description Polaczenie Polpak-T do Internetu 2Mbit ip address 169.254.1.2 255.255.255.252 frame-relay interface-dlci 99 IETF ip nat outside ! ip classless ip route 0.0.0.0 0.0.0.0 Serial0.1 no ip http server ! ip nat inside source list 100 interface Serial 0.1 overload ! access-list 100 permit ip 192.168.0.0 0.0.0.255 any access-list 100 deny ip any any no cdp run ! line con 0 exec-timeout 5 0 login local line vty 0 4 exec-timeout 5 0 login local ! end
Zakładając, że posiadasz kabel i dwa interfejsy Ethernet/FastEthernet na routerze, oraz wszystko odpowiednio podłączyłeś, poniżej gotowiec konfiguracji.
UWAGA: możesz spiąć styk Ethernet dostawcy z interfejsem Ethernet/FastEthernet na swoim routerze pod warunkiem, że użyjesz kabla skrosowanego!
Przyjęto, że interesuje Cię podstawowa konfiguracja, bez dodatkowej funkcjonalności spotykanej tylko na niektórych routerach (firewall, IDS, wymyślne filtrowanie czy uwierzytelnianie).
Podsieć między Twoim routerem a routerem ISP to 169.254.1.0/30 (169.254.1.1 to adres routera ISP, 169.254.1.2 to adres Twojego routera), sieć LAN ma adresację 192.168.0.0/24, przy czym interfejs Ethernet Twojego routera ma adres 192.168.0.1 i jest dla tej sieci domyślną bramką.
Dodatkowo, sieć LAN wychodzi do Internetu z adresem publicznym routera (169.254.1.2).
no service pad service tcp-keepalives-in service tcp-keepalives-out service timestamps debug datetime msec localtime service timestamps log datetime msec localtime service password-encryption ! hostname rtr_cisco ! enable password jakies_trudne_haslo ! username user_1 password haslo_usera_1 ip subnet-zero no ip source-route no ip domain-lookup ip tcp path-mtu-discovery ! interface Ethernet0 description Polaczenie dla sieci LAN ip address 192.168.0.1 255.255.255.0 ip nat inside ! interface Ethernet1 description Polaczenie dla sieci Internet ip address 169.254.1.2 255.255.255.252 ip nat outside ! ip classless ip route 0.0.0.0 0.0.0.0 169.254.1.1 no ip http server ! ip nat inside source list 100 interface Ethernet 1 overload ! access-list 100 permit ip 192.168.0.0 0.0.0.255 any access-list 100 deny ip any any no cdp run ! line con 0 exec-timeout 5 0 login local line vty 0 4 exec-timeout 5 0 login local ! end
SDI/CDI można do routera Cisco podłączyć na dwa sposoby: do portu AUX routera (niepolecane, obciąża mocno procesor) lub do interfejs asynchronicznego.
Na mniejszych routerach (klasy 1700) port asynchroniczny znajduje się na karcie WIC-2A/S. Dodatkowo, ale tylko na platformie 1700, w tryb asynchroniczny można ustawić porty na karcie WIC-2T (lub jedyny port na karcie WIC-1T) - w konfiguracji interfejsu dodając polecenie physical layer async.
UWAGA: możesz spiąć styk Ethernet dostawcy z interfejsem Ethernet/FastEthernet na swoim routerze pod warunkiem, że użyjesz kabla skrosowanego!
Przyjęto, że interesuje Cię podstawowa konfiguracja, bez dodatkowej funkcjonalności spotykanej tylko na niektórych routerach (firewall, IDS, wymyślne filtrowanie czy uwierzytelnianie).
Zarówno w usłudze SDI jak i CDI router musi w ramach połączenia PPP uwierzytelnić się - login i hasło otrzymałeś od dostawcy. Sieć LAN ma adresację 192.168.0.0/24, przy czym interfejs Ethernet routera ma adres 192.168.0.1 i jest domyślną bramką dla sieci. Sieć LAN używa oczywiście w łączności z Internetem adresu publicznego przypisanego routerowi.
W poniższej konfiguracji zakładamy, że używasz karty WIC-1T lub pierwszego portu z karty WIC-2T.
no service pad service tcp-keepalives-in service tcp-keepalives-out service timestamps debug datetime msec localtime service timestamps log datetime msec localtime service password-encryption ! hostname rtr_cisco ! enable password jakies_trudne_haslo ! username user_1 password haslo_usera_1 ip subnet-zero no ip source-route no ip domain-lookup ip tcp path-mtu-discovery ! interface Ethernet0 description Polaczenie dla sieci LAN ip address 192.168.0.1 255.255.255.0 ip nat inside ! interface Serial0 description Polaczenie SDI physical-layer async ip address negotiated no ip directed-broadcast ip nat outside encapsulation ppp async mode dedicated no cdp enable ppp pap sent-username nazwa_uzytkownika_sdi password haslo_uzyt_sdi ! ip classless ip route 0.0.0.0 0.0.0.0 Serial 0 no ip http server ! ip nat inside source list 100 interface Serial 0 overload ! access-list 100 permit ip 192.168.0.0 0.0.0.255 any access-list 100 deny ip any any no cdp run ! line con 0 exec-timeout 5 0 login local line vty 0 4 exec-timeout 5 0 login local ! end
Zakładam, że chodzi o Neostradę zakończoną stykiem ADSL. Odpowiednie routery Cisco do takiej konfiguracji, to np. Cisco 837 - który ma zabudowane na stałe styk ADSL, lub Cisco 1700 czy 2600 z modułem WIC-1ADSL. Zakładając, że posiadasz kabel i wszystko odpowiednio podłączyłeś, poniżej gotowiec konfiguracji.
Przyjęto, że interesuje Cię podstawowa konfiguracja, bez dodatkowej funkcjonalności spotykanej tylko na niektórych routerach (firewall, IDS, wymyślne filtrowanie czy uwierzytelnianie).
Adres publiczny przydzielany jest dynamicznie przy każdym połączeniu, sieć LAN ma adresację 192.168.0.0/24, przy czym interfejs Ethernet Twojego routera ma adres 192.168.0.1 i jest dla tej sieci domyślną bramką.
Sieć LAN wychodzi do Internetu z dynamicznie przyznanym adresem IP.
no service pad service tcp-keepalives-in service tcp-keepalives-out service timestamps debug datetime msec localtime service timestamps log datetime msec localtime service password-encryption ! hostname rtr_cisco ! enable password jakies_trudne_haslo ! username user_1 password haslo_usera_1 ip subnet-zero no ip source-route no ip domain-lookup ip tcp path-mtu-discovery ! ip dhcp excluded-address 192.168.0.1 ! ip dhcp pool CLIENT import all network 192.168.0.0 255.255.255.0 default-router 192.168.0.1 dns-server 194.204.159.1 194.204.152.34 lease 0 2 ! interface Ethernet0 description Polaczenie dla sieci LAN ip address 192.168.0.1 255.255.255.0 ip nat inside ! interface ATM0 description Polaczenie ADSL do ISP no ip address no atm ilmi-keepalive pvc 0/35 encapsulation aal5mux ppp dialer dialer pool-member 1 ! dsl operating-mode auto hold-queue 224 in ! interface Dialer0 description Interfejs dzwoniacy ip address negotiated ip nat outside encapsulation ppp dialer pool 1 dialer-group 1 ppp chap hostname login@neostrada.pl ppp chap password 0 twoje_haslo_do_neo+ ! ip classless ip route 0.0.0.0 0.0.0.0 Dialer 0 no ip http server ! ip nat inside source list 100 interface Dialer 0 overload ! access-list 100 permit ip 192.168.0.0 0.0.0.255 any access-list 100 deny ip any any no cdp run ! line con 0 exec-timeout 5 0 login local line vty 0 4 exec-timeout 5 0 login local ! end
Przyjęto, że interesuje Cię podstawowa konfiguracja, bez dodatkowej funkcjonalności spotykanej tylko na niektórych routerach (firewall, IDS, wymyślne filtrowanie czy uwierzytelnianie).
Adres publiczny przydzielany jest dynamicznie przy każdym połączeniu, sieć LAN ma adresację 192.168.0.0/24, przy czym interfejs Ethernet Twojego routera ma adres 192.168.0.1 i jest dla tej sieci domyślną bramką.
Sieć LAN wychodzi do Internetu z dynamicznie przyznanym adresem IP.
cbos> enable cbos# set password enable haslo_do_enable cbos# set password exec haslo_do_telneta cbos# set web enabled cbos# set telnet enabled cbos# set int eth0 address 192.168.0.1 cbos# set int eth0 netmask 255.255.255.0 cbos# set ppp wan0-0 login username_neostrada cbos# set ppp wan0-0 password haslo_neostrada cbos# set ppp wan0-0 ipcp 0.0.0.0 cbos# set ppp restart enabled cbos# set dhcp server enabled cbos# set dhcp server pool 0 ip 192.168.0.11 cbos# set dhcp server pool 0 size 200 cbos# set dhcp server pool 0 netmask 255.255.255.0 cbos# set dhcp server pool 0 gateway 192.168.0.1 cbos# set dhcp server pool 0 dns 194.204.159.1 cbos# set dhcp server pool 0 sdns 194.204.152.34 cbos# set nat enabled cbos# set int wan0-0 close cbos# set int wan0-0 vpi 0 cbos# set int wan0-0 vci 35 cbos# set int wan0-0 open cbos# set route default wan0-0 cbos# write
Jeśli chcesz zasymulować połączenie Frame Relay, posiadając dwa routery z odpowiednimi interfejsami i okablowaniem - nic prostszego. Jeden z nich będzie emulował przełącznik Frame Relay, a drugi "zwykły" router.
Na routerze emulującym przełącznik interfejs szeregowy skonfiguruj w ten sposób:
! frame-relay switching ! interface Serial0 description Emulacja 2Mbit/s FR - strona przelacznika no ip address encapsulation frame-relay IETF no ip mroute-cache clockrate 2000000 frame-relay lmi-type ansi frame-relay intf-type dce ! interface Serial0/1.1 point-to-point description Emulacja 2Mbit/s FR - do routera FR ip address 169.254.10.1 255.255.255.252 frame-relay interface-dlci 99
Parametr `clockrate 2000000' decyduje o taktowaniu łącza - w powyższym przykładzie są to 2Mbit/s.
Konfiguracja routera do niego podłączonego:
interface Serial0 description Polaczenie FR 2Mbit/s no ip address encapsulation frame-relay IETF no ip mroute-cache frame-relay lmi-type ansi ! interface Serial0/1.1 point-to-point description Polaczenie FR 2Mbit/s - do ISP ip address 169.254.10.2 255.255.255.252 frame-relay interface-dlci 99
Jest to bardzo popularny scenariusz. Załóżmy, że posiadasz dwa łącza: jedno Frame Relay i jedno Ethernet. Do obu dostałeś adresy połączeniowe (styk Twój router-router ISP) oraz adresy do użycia w ramach NATu.
Pierwszy dostawca przydzielił Ci adres połączeniowy 169.254.10.2/30 (jego router ma dla Ciebie adres 169.254.10.1), oraz zakres adresów 172.16.10.1-172.16.10.14 (172.16.10.0/28).
Drugi dostawca przydzielił Ci adres połączeniowy 169.254.20.2/30 (jego router ma dla Ciebie adres 169.254.20.1), oraz zakres adresów 172.16.20.1-172.16.20.14 (172.16.20.0/28).
W swojej sieci LAN (192.168.0.0/24), chcesz pierwszą połowę sieci NATować na pierwsze łącze, a drugą połowę na drugie łącze.